De paniekvoetballers van het Nederlands establishment: de Europese Grondwet

- analyse vanuit "de logica van de macht"

Nederland blijft zich herhalen; met de regelmaat van de volle maan ontstaat in Nederland paniek. In Nederland, dwz. in de kringen van de machtigen: de politici, de publuciteits-trendsetters, de bobo's van onze grote arbeidsorganisaties (vakbonds- en werkorganisaties).
Zoals: twee terreur-doden in twee jaar, Pim Fortuyn en Theo van Gogh. Heel Nederland raakt in grote paniek. Terwijl in Nederland (bijvoorbeeld Molukken treinkaping) en rondom ons land al heel lang slachtoffers van terreur vallen. Terwijl in deze periode in Irak 100.000 burgers, onder wie vele vrouwen en kinderen gedood werden; collateral damage heet dat dan (bijkomstige schade), maar onze twee doden ( oneindig smartelijk voor hun naasten) maken bij ons veel meer los dan de 100.000 onschuldigen in Irak: Nederland in paniek. Om nauwkeurig te zijn: het nederlandse establishment, de machtigen, dan ineensverklaart dat er paniek is; en raakt in ieder geval zelf in paniek. De burgers zelf moeten er iets aan doen! (boe roepen, doodschop geven)
Dan nu het referendum over de Europese grondwet. Dreiging dat de bevolking nee stemt, Paniek. Kabinetsleden vertellen dat zij het niet bedacht hebben. Dat zij vinden dat de mensen niet in staat zijn hierover te oordelen. En dat ze het nooit aan de bevolking hadden moeten toevertrouwen. Dus zetten zich zodoende publiekelijk af tegen een ander belangrijk regeringsonderdeel, de Tweede Kamer. Die het initiatief had genomen en er in grote meerderheid vóór was. Paniek voetbal!
Dan grijpen de machtigen naar hun beproefde machtmechanisme: en vinden het gevaar uit. Als Nederland nee stemt, dan dreigen ernome rampen. Ik som ze niet op. Denkt het dorp Nederland nu dat de wereld geschokt wordt als het niet mee doet met dit formele besluit? Ik geloof daar niets van.
Maar de machtigen raken weer in radeloze paniek. Binnen de regering valt men elkaar af. Regeringsleiders zoals Brinkhorst beledigen de mensen in hun gevoel van eigenwaarde (we hadden ze dit niet moeten laten doen). Hij heeft zijn positie als minister omdat die zelfde burgers op zijn partij gestemd hebben bij een verkiezing over een nog complexer vraagstuk: wie moeten Nederland gaan besturen opdat wij met zijn allen beter gaan leven. Nog erger is dat de machtigen hun traditionele wapens (machtmechanismen) hanteren: de bangmakerij. En dan hun normale redmiddel in de aanbieding brengen: sterke leiders zullen je wel van je angst afhelpen; Stem dus braaf ja omdat wij het toch zeggen
Van Mierlo trekt een blikje ministers-van-staat open: hijzelf, Lubbers, Kok, van Agt en anderen.

De boodschap: "wìj weten wèl wat goed voor jullie is". En het establishment denkt slim te zijn door: een aantal BN'ers, TV persoonlijkheden in te zetten, de beroemde Nr.1 rapper (Ali B), de reus Anton Geesink, de frêle Daphne Deckers, enz. Zo bereik je de bevolking wel, denken zij.
Al dit publicitaire geweld getuigt van de ultieme arrogantie van de machtigen. Toen er echt belangrijke zaken voor Nederland en de wereld aan de orde werden gesteld door Ayaan Hirsi Ali die moed en inzicht toonde, waren deze machtigen in het algemeen onhoorbaar, onzichtbaar (muv. bijvoorbeeld Jozias van Aartsen) "Ik ben het niet oneens met haar, maar haar aanpak" Wat was hun aanpak om de integratie van allochtonen aan te pakken in de jaren ervoor?
Vooraf aan de verkiezing voor de Europese Grondwet stelde ik: misschien zou het, voor de lange termijn gevolgen, goed zijn als de Nederlandse bevolking tegen de Europese grondwet stemt. Zodat het establishment van de machtigen nog een kans krijgt om de zaken beter aan te pakken. Bij een "ja", blijft men praten over meer invloed voor de burgers en er niets aan doen. De vraag word dan beantwoord of de machtigen echt leren van de geschiedenis