De burgemeesters en de politici

De burgemeesters en de politici

Stelling van Mauk Mulder: een flexibele aanpak van de ‘burgemeesters-kwestie’ wordt geblokkeerd door de instelling van politici die hun naam en/of die van hun partij willen verbinden aan een (nieuwe) wet.

De Nederlandse politiek biedt een merkwaardig schouwspel. Terwijl sinds de moord op Theo van Gogh het leiderschap (politici, maatschappelijk-publicisten) een enorme dreiging ziet van terreur en zelfs een botsing tussen bevolkingsgroepen, loopt het leiderschap vast in een conflict over ‘de burgemeester’. De Graaff, Verhagen, Van Aartsen, Dittrich, Bos, Van Thijn,
Balkenende, Zalm en anderen.

Geen misverstand: een vernieuwing van de staatkundige structuur is belangrijk. Maar zal het Haags gebeuren van de laatste weken de afstand tussen de burgers en ‘Den Haag’ verkleinen of juist verder vergroten? Volgens mij het laatste.

Zijn onze politici minder intelligent dan de modale burgers? Nee, volgens mij.
Maar zij, de politici, zijn wel gehandicapt. Ministers (en partijen) willen hun naam verbinden aan een nieuwe wet. Zoals zij in vroeger tijden hun nam wilden laten voortleven door een groot (ruiter)standbeeld.

Zij zijn het eens over het meer betrekken van de burgers bij het politiek gebeuren. Zij hebben verschillen van mening over hoe dit het beste kan, over de relatie tussen de Burgemeester en de Gemeenteraad. Dit zijn verstandige meningsverschillen.

Daarom mijn suggestie:

nu niet direct een wet voor de volgende eeuw, maar een praktijk toetsing.

Eerst een inventarisatie in welke steden het klimaat positief is inzake drie mogelijkheden:

a. door de gemeenteraad gekozen burgemeester
b. door de bevolking gekozen burgemeester
c. zoals tot nu toe ‘benoemde’ burgemeester (inclusief gecombineerd met in enquêtes uitgebrachte voorkeuren van de burgers)

Dan worden in een aantal gemeenten de a- of b- of c-variant ingevoerd. En neemt na een periode van x-jaar, de Volksvertegenwoordiging een besluit, gebaseerd op feitelijke resultaten.